Als je in een gevaarlijke situatie terechtkomt is je natuurlijke reactie om te vluchten, te vechten of je te verstoppen. Als iets in emotionele zin te lastig of te pijnlijk is doe je hetzelfde. Je rent weg voor je gevoelens, je vecht ertegen of je sluit je ervoor af door ze te ontkennen, te bagatelliseren of door te rationaliseren. Je beschermt je voor de invloeden van buitenaf. Je voelt even niets. Je zorgt dat je niet geraakt wordt. Het nadeel van het niet-voelen is dat je de gehele verbinding met jezelf kwijt bent. Je voelt niet alleen wat je niet wilt maar ook wat je wel wilt. Je voelt niet wat je kunt. Door je te beschermen tegen het gevaar vanbuiten weet je niet meer wat je voelt vanbinnen. Je voelt je innerlijke kracht niet. Je maakt jezelf dus kleiner dan je bent. Als je niet voor je gevoel wegloopt en stilstaat bij wat je raakt merk je dat de negatieve emotie minder krachtig is dan je denkt. Door jezelf af te vragen wat je zo raakt, waarom je je wilt verdedigen maak je verbinding met jezelf. En herpak je jezelf.
