Woede is een krachtige emotie. Het is een krachtig signaal wat je niet kunt negeren. Je woede verhult je pijn. Je pijn kan voortkomen uit verdriet, angst, frustratie, je niet gezien of begrepen voelen enz. Woede uiten of binnenhouden lost niets op. Als je een doel voor ogen hebt – je wilt iets doen, iets bereiken – ben je vol energie. Als je een obstakel tegenkomt in de vorm van een persoon of een situatie dan ”laadt” je lichaam zich op met negatieve energie. Die negatieve energie wil je kwijt. Mentaal gebeurt er ook iets met je. Je bent geïrriteerd en mogelijk word je boos. Of je schiet door naar woede. Je boosheid of woede zorgt ervoor dat je je eigen pijn niet hoeft te voelen. Het is in feite een dekmantel voor je pijn. Van nature is je primaire reactie dat als je boos wordt je boosheid ergens naartoe moet, het moet eruit. Het richt zich dan op het obstakel wat je doel in de weg staat. Dat obstakel – veelal een persoon of een instantie – krijgt de schuld. Je wilt het obstakel uit de weg ruimen. Of het obstakel moet pijn leiden, net als jij. Zodat je toch je doel bereikt, krijgt wat je wilt. De ander is de aanleiding van je boosheid, nooit de oorzaak. Je kunt je boosheid inslikken of opkroppen. Dan verwijt jezelf van alles, je geeft jezelf de schuld. Je doet dit omdat je bang bent voor afwijzing of omdat je bang bent dat je teveel kapot maakt. Het risico van dit gedrag is dat je je teleurstelling, je boosheid, je verdriet naar binnen richt. Om je ingehouden woede kwijt te raken ga je mokken, roddelen, afstandelijk worden, je nadrukkelijk afzonderen of zelfs wraak nemen. Je verbreekt het contact met de ander. Door dit gedrag richt je schade aan. Aan de ander, aan jezelf. Een andere mogelijkheid is dat je je woede naar buiten richt. Je geeft de ander de schuld. Door dit te doen hoef je de splinter in je eigen oog niet te zien. Je blikt vernauwt. Alles wordt zwart-wit. Als je je woede uit, verwijten maakt en ruzie zoekt verbreek je ook het contact met de ander. Die gaat zich namelijk “wapenen” waardoor je boodschap niet binnenkomt. Of je je woede nu naar binnen of naar buiten richt het geeft je niet wat je nodig hebt. Het is ineffectief en destructief. Beide manieren van met boosheid omgaan zijn schadelijk. Het is effectiever om je te realiseren dat je boosheid aangeeft dat je pijn hebt. Zie je boosheid als een signaal dat een wezenlijke behoefte aandacht wil krijgen. Waar heb je behoefte aan: voel je je niet gezien, niet gehoord, niet begrepen, niet gerespecteerd? Wat is er vanbinnen aan de hand? Als je weet welke pijn er is en je erkent die, geeft die aandacht, dan verdwijnt de boosheid als sneeuw voor de zon.
