De ander is de ander. Helemaal anders dan jij. Jij hebt een ander idee over waarheid en werkelijkheid. Als je accepteert, respecteert dat de ander anders is voorkom je ruzie. Ruzie is een zenuwslopende, energievretende en zinloze activiteit. Ruzie, een conflict gaat altijd over gezien, gehoord en begrepen willen worden. Verwijten, beschuldigingen, aanvallen dragen altijd de boodschap “zie mij” in zich. Helaas is de vorm waarin je je boodschap verpakt beschadigend voor de ander. Die kan de echte, onderliggende boodschap niet ontvangen omdat hij/zij door jouw optreden in de verdediging wordt gedrongen. Of hij/zij voelt dat hij/zij zich moet beschermen tegen de aanval. De ander ziet niet je oproep om aandacht maar hoort je boodschap “je deugt niet”. Je verwijten doen de ander pijn. Door de pijn die dat verwijt doet kan de ander je geen aandacht geven. De pijn zorgt er ook voor dat de ander jou pijn wil doen. De ander gaat doen wat jij ook doet: verwijten, beschuldigen. Je moet klein worden gemaakt. Als je aangevallen wordt voel je je gedwongen of uitgedaagd om je te verdedigen. De verdediging of de ontkenning van de ander is in feite ook een aanval. Wat olie op het vuur is en de boel doet oplaaien. Een ruzie is in feite een gevecht waarin jij en de ander maar een doel kennen. Winnen (gelijk krijgen). Maar er kan nooit gewonnen worden. Krijg je gelijk dan krijg je als antwoord ontkenning. Is er winst dan wordt die (op enig moment) toch aangevochten.
