Een breuk met je familie werkt niet. Een breuk veroorzaakt psychische en fysieke klachten. Tijdelijk afstand om tot rust te komen of om teleurstelling te verwerken kan noodzakelijk zijn. Maar een definitieve breuk is ongezond. En heeft effecten op al je andere relaties. Proberen contact te (onder)houden – hoe pover ook – is de enige mogelijkheid om te zorgen dat je gezond blijft. Contact houden betekent niet dat je alles vergeet, vergeeft of je hen vrijpleit. Elke stap die je zet, elk gebaar wat je doet werkt beter (voor jezelf) dan het contact stopzetten. Passend geven is daarbij het uitgangspunt. Iets geven wat je kunt en wat past bij jezelf en de situatie. Een klein gebaar levert jezelf en de ander meer op dan verbitterd en hopeloos je afwenden. Het geeft rust om te doen wat in je vermogen ligt. Het is een hele klus om je te verzoenen met je ouders, familie. Om onder ogen te zien dat zij – net als jij – een “product” zijn van hun opvoeding, ervaringen, karakter. Verzoening met je ouders, familie is de basis van zelfacceptatie.
