Zgn. oud zeer – met de gevoelens die daarbij horen zoals schuld, schaamte, wroeging, angst, verbittering, teleurstelling – zit in je ziel. Dit is je meest kwetsbare gedeelte. Het gedeelte van jezelf dat je met alles wat je in je hebt wilt beschermen. Zaken, ervaringen die emotioneel beladen zijn berg je daar op. Soms berg je het zo goed op dat je (bijna) vergeet dat je het (nog) met je meedraagt. Omdat je niet graag komt waar pijn is, wil je niet over oud zeer praten. Daardoor blijft het en verwerk je het niet. Je weet immers niet op voorhand of je openheid heilzaam zal zijn. Deze onzekerheid weerhoudt je ervan openheid van zaken te geven. Als je oud zeer binnenhoudt weet je niet hoe groot je pijn is en hoe heftig de emoties zijn. In feite heb je geen zicht op hoe groot de ballast is die je met je meedraagt. Het is raadzaam om wel over het oude zeer te spreken. Het is belangrijk om oude conflicten uit te spreken, zodat ze geen belemmering meer vormen voor je innerlijke rust, voor je dagelijkse leven. Spreek je uit zodat je zicht krijgt op je emotionele stand van zaken. Als je je uitspreekt wordt duidelijk hoe het met je innerlijk gesteld is. En kan het goed zijn dat je de situatie daarna beter kunt relativeren. Spreek je in eerste instantie uit naar jezelf. Mogelijk kun je met je huidige bewustzijn je eigen aandeel (onder ogen) zien. Het bespreken van oud zeer met de ander die het aangaat kan nooit tot doel hebben om verhaal te halen of begrip te verwerven. Je enige motief kan zijn dat je jezelf wilt bevrijden van de last door je uit te spreken. Niet door verwijten uit te spreken, de ander te beschuldigen of te belasten. Je spreekt je uit omdat je met jezelf verder wilt kunnen (komen). Het is goed mogelijk dat je door je openheid de ander bevrijdt van schuld(gevoel) of schaamte.
