Je denkt – vaak onterecht – dat je weet wat de ander denkt of voelt. Mogelijk schuif je die ‘kennis’ niet onder stoelen of banken. En zelfs al heb je het vaak bij het juiste eind en ben je gezegend met mensenkennis en intuïtie: het zorgt niet voor een goede sfeer door te doen alsof je beter weet wat je gesprekspartner voelt en denkt dan hem of haarzelf. Vooral als deze jouw inzichten ontkracht doe je er goed aan hem of haar daarin serieus te nemen. Ga er niet vanuit dat je gesprekspartner weet wat jij wilt of nodig hebt. Als je niet duidelijk maakt wat je wilt word je teleurgesteld en ga je verwijten maken. Eigenlijk heb je het aan jezelf te danken. Als jij niet vraagt of aangeeft wat je nodig hebt, dan geef je de ander geen eerlijke kans.
