Je waardigheid is je innerlijke voelen en weten dat je waardevol bent. Dat je waarde hebt. Je voelt je waardig als je weet waarvoor je staat en waarvoor je gaat. Als je weet wat je kunt en wat je niet kunt. Als je je waardig voelt heb je geen behoefte om jezelf kleiner of groter te maken. Je kent je eigenwaarde. Dit geeft (zelf)vertrouwen. Je eigenwaarde kan je niet worden gegeven of afgenomen door de ander. Jij hebt je eigen waardigheid in de hand. Heb je het gevoel dat je weinig waard bent, dat je niet interessant bent? Of heb je de neiging tot perfectionisme? Dan is het tijd om te gaan werken aan je eigenwaarde, aan je zelfrespect. Het ontwikkelen van zelfrespect, waardigheid begint met nuchterheid en realisme. Niemand, jij niet, de ander niet is in staat om perfect te zijn. Perfect zijn behoort niet tot de natuurlijke staat van de mens. Een perfecte, volmaakte staat van zijn is niet voor je weggelegd. Als je je dit realiseert zie je beter waar je je energie in kunt steken. Streven naar perfectie is dus zinloos en leidt alleen tot frustratie en reductie van je zelfvertrouwen. Als je accepteert dat je niet perfect bent, dat je fouten maakt, ben je beter bestand tegen kritiek. Je weet dat een perfecte staat van zijn niet mogelijk is, niet bestaat. Dit geeft lucht en ruimte. In die ruimte zie je meer mogelijkheden en zie je ook wat werkt en wat niet werkt. Door te stoppen met dat wat niet werkt en wat geen waarde toevoegt of geen zin heeft blijf je binnen je eigen menselijke maat. Dit geeft voeding aan je zelfrespect en waardigheid. Je kunt je zelfrespect ook vergroten door positief tegen jezelf te praten en positief over jezelf te spreken. Positief spreken tegen en over jezelf betekent niet dat je je eigen onvermogen, fouten, falen of valkuilen ontkent, wegstopt of (weg) relativeert. Integendeel! Je bekent je fouten, je ziet je falen (onder ogen) en je bent open over je valkuilen. Positief spreken tegen en over jezelf betekent dat je jezelf niet veroordeelt of bekritiseert.
