Ook al doe je iets al jaren, word je gewaardeerd voor wat je doet, je bent en blijft feilbaar. En er is altijd mogelijkheid en ruimte om jezelf te verbeteren. Je kunt jezelf niet objectief beoordelen want je hebt geen afstand tot jezelf. Je bent blind voor je blinde vlek. Je negeert je beperking. Juist als je iets goed kunt dreigt het gevaar dat je minder scherp wordt. Wil je je ontwikkelen, wil je goed (blijven) presteren, nodig dan de ander uit om zich met je te bemoeien. Met name een ander die helemaal niet op je lijkt of die weinig kennis heeft van wat je doet kan je interessante inzichten aan de hand doen. Wat wekt verbazing op? Wat ziet de ander wat jij niet ziet? Wat ziet de ander wat jij niet onder ogen wil zien? Door een ander (mee) te laten kijken, zich uit te laten spreken kun je je verder ontwikkelen en verbeteren. Eerlijke informatie ontvangen over wat goed gaat en wat beter kan geeft je rust.
