Als je je in het heden volstopt met oude gedachten, oude patronen komt er niets nieuws. Er komt een moment dat het oude niet meer werkt. Dat iets wat eerst goed werkte zich tegen je gaat keren. Dat het uitgewerkt is. Nieuwe zaken, veranderingen komen altijd met moeite, pijn, last tot stand. Het andere, het nieuwe, kan alleen tevoorschijn komen als het oude echt is losgelaten. Er moet actief en doelbewust ruimte worden gemaakt. Er moet leegte zijn waarin de vernieuwing kan ontstaan. Leegte trekt het nieuwe als het ware naar zich toe. Vernieuwing komt niet als het vanbinnen bij je nog te vol is. Dan is er geen ruimte. Wil je verandering, vernieuwing dan zul je het moeten volhouden dat er tijdelijk leegte is, dat je niet weet wat er gebeurt en dat je niet weet wanneer de vernieuwing komt en hoe die er uitziet. De uitdaging is dat je het uithoudt dat je het vertrouwde hebt losgelaten en het nieuwe, het andere er nog niet is. Het is een tijd zonder houvast waarin je uitgedaagd wordt om in vertrouwen te verwachten, af te wachten. Je weet niet wat er gaat gebeuren en je hebt geen garantie. Als je dat wachten uithoudt komt het nieuwe vanzelf tevoorschijn. Altijd anders dan je je kunt voorstellen.
