Heftige gevoelens hebben – over het algemeen – nauwelijks iets met het heden te maken. Hoe heftiger het gevoel, hoe meer kans dat je verleden opspeelt. Je ervaringen in het nu koppelen zich aan (heftige) ervaringen in het verleden. En er is sprake van een (onbewuste) herbeleving. Het is een herbeleving die meer verwijst naar vroeger dan nu. Het gaat vaak om een projectie die gevormd wordt door vroegere ervaringen. Als je denkt dat het wel met het heden te maken heeft, met wat er nu speelt, dan speel je met vuur. Je komt in een wirwar van emoties terecht waar je niet uitkomt. Omdat heden en het onbewuste verleden zich met elkaar vermengen. Emoties vertellen je meer over het verleden dan over het heden. Emoties die komen en die gaan zijn adequaat, zijn gezond. Emoties die blijven hangen zijn veelal herbelevingen die de regie van je over willen nemen, die je leven (te) sterk gaan bepalen. Heftige emoties dwingen je tot zelfonderzoek, tot een terugblik om te achterhalen wat de bron, de oorzaak is. Heftige emoties bespreken met de ander die ze volgens jou in het heden heeft veroorzaakt heeft geen zin. Dit soort gesprekken leveren meer verwarring dan helderheid en nabijheid op. Heftige emoties geven het signaal dat je met jezelf in gesprek “moet” over je verleden. En daar kun je een ander bij nodig hebben. Maar dan wel een ander dan degene van wie jij denkt dat hij/zij jouw emoties veroorzaakt heeft.
