Het terrein waarop je problemen tegenkomt is ook het terrein waarop je ze op kunt lossen. Als je duidelijk bent over je grenzen is het voor de ander inzichtelijk waar je als persoon begint en eindigt. Het schept duidelijkheid. Wil je in goede interactie met de ander leven dan zul je de ander moeten laten zien en voelen waar je grenzen liggen. Dit doe je door het verbaal (hoorbaar) en non verbaal (zichtbaar) aan te geven wat je wenst en wat je niet wenst. Door heel eerlijk te zijn over wat je kunt en wat je niet kunt. Maak jezelf niet groter dan je bent. Ben je bang voor afwijzing, boosheid en dergelijke bij de ander dan is het de vraag of er sprake is van een gezonde, gelijkwaardige relatie. En zul je juist duidelijk moeten zijn om te zorgen dat de ander niet teveel ruimte krijgt. Je grenzen hebben altijd een uitwerking op je innerlijke stabiliteit, of je ze nu openlijk communiceert of niet. Als je je grenzen niet openlijk communiceert zul je dat in het verborgene gaan doen. Door stil te worden, te mokken, onder protest zaken te doen. Het gaat dan niet van harte. En dat zal de ander – voor wie het signaal bedoeld is – voelen. Maar die zal niet zien dat jouw grenzen overschreden worden. Die zal zijn/haar gedrag niet aanpassen op grond van deze indirecte signalen. Voor je het weet ga je manipuleren en komt de irritatiecyclus bij de ander op gang. Waardoor je irritaties oproept en de ander niet meer echt naar je zal willen kijken en luisteren. Wees tijdig open over wat je kunt en wilt en waar je grenzen liggen. En wat het gedrag van de ander – die over je grenzen gaat – voor invloed op je heeft. De ander is geen helderziende of heldervoelende! Hoe tijdiger je je grenzen aangeeft hoe minder kans dat je in een spiraal van het verwijten komt.
