Echte verandering, vernieuwing kost tijd. Als je wat wilt veranderen en je hebt daarvoor een ander nodig is het goed om te kijken hoe je de verandering communiceert. Door te pushen, te duwen stimuleer je de verandering niet. De meeste mensen staan niet meteen open voor een verandering. En houden vast aan het bestaande, aan dat wat er nu is. Aan bestaande waarden, gewoonten en normen. Duidelijkheid is “fijner” dan onzekerheid. Temeer omdat de ander mogelijk niet direct een beeld op het netvlies krijgt van hoe de werkelijkheid er uitziet als de verandering doorgevoerd is. Je ondersteunt de gewenste verandering wel als je de reden van de verandering aangeeft, vertelt wat er gebeurt als er niet veranderd wordt en de ander vraagt wat zijn/haar eerste stap kan zijn om zijn/haar aandeel in de gewenste verandering in te zetten. Als je voelt dat je wilt pushen, duwen, doordouwen laat dat zien dat je voelt dat de ander zonder stimulans niet in beweging komt. In plaats van dat je (nog meer) gaat duwen en trekken kun je beter een stap terug zetten. En alles in het werk te zetten om te begrijpen wat de ander tegenhoudt, waarom de ander niet in beweging komt. Er zijn redenen waarom de ander niet openstaat voor de door jou gewenste verandering. Vraag jezelf af wat er aan de hand kan zijn. In veel gevallen is de oorzaak niet het “starre karakter” van de ander. Het heeft meestal te maken met onbegrip over wat je wilt, waarom je het wilt of hoe je het wilt. Weerstand heeft voor degene die dat biedt altijd een goede reden. Het kan zijn dat de ander het gevoel heeft dat hij/zij er op achteruit gaat. En misschien klopt dat ook wel. Verlies accepteren is moeilijk. Het gevoel van achteruitgang kan te maken hebben met het verlies van zekerheid, stabiliteit, vrijheid, positie, imago, (toekomst)perspectief. Het kan zijn dat het onduidelijk is wat je wilt. Je doelen zijn niet helder of de ander kan geen vertaalslag maken naar zijn/haar eigen situatie. Of de ander vindt dat je onvoldoende kennis van zaken hebt en vindt dat hij/zij beter of meer op de hoogte is van wat zou moeten gebeuren. Het kan ook zijn dat de ander bezorgd is dat hij/zij de verandering niet aan kan. Niet aan de nieuwe eisen kan voldoen. Doe een stap achteruit en kom er door middel van vragen stellen achter waar de “zorg” of blokkade zit. Pas als je de zorg helder hebt en die op tafel legt en bespreekbaar maakt en kijkt wat daaraan te doen is kan de ander “met je mee bewegen” en kun je een vervolgstap – vooruit – zetten, samen met de ander.
