Het kan zijn dat de ander je enorm irriteert, dat je je ergert. Het gedrag van de ander staat je niet aan. Je hebt de neiging om te vluchten voor of om te vechten met de ander. Beide “methodes” werken niet want je onthoudt jezelf een kans op ontwikkeling. Dat wat je irriteert in de ander brengt je naar een deel van jezelf dat je niet onder ogen ziet, dat je niet kent of niet accepteert. Dat wat je irriteert brengt je of naar de vervorming die jezelf ook hebt. Of je allergie laat je zien wat jij meer in zou mogen zetten, wat je zou kunnen of moeten ontwikkelen. Ren niet voor de irritatie weg maar wees de ander dankbaar dat zijn/haar houding en gedrag je een aanleiding geeft tot zelfreflectie. Wat heeft de irritatie met je eigen houding en gedrag te maken? Stoor je je aan iets wat je zelf ook doet? Of stoor je je aan iets wat je zelf nog te weinig doet of inzet. Als je weet welke boodschap er voor jou in de irritatie verborgen zit bevrijd je jezelf van die irritatie. De irritatie verdwijnt dan als sneeuw voor de zon want die heeft zijn doel bereikt, het heeft je inzicht gegeven. Weglopen of strijden hoeft dan niet meer.
