Het is niet reëel dat iedereen je aardig vindt. Je hoeft niet extra aardig te zijn tegen de ander die niet werkelijk aandacht voor je of oprechte interesse in je heeft. Goed om kunnen gaan met de ander is belangrijk. Constructieve relaties zijn immers nodig om je wel te bevinden. Het is dus normaal dat je geliefd wilt zijn, dat je gewaardeerd wilt worden. Als je wens om geliefd te zijn, om gezien te worden (te) groot is kun je in de problemen komen. Omdat er disbalans is in wat je wilt en kunt geven en wat de ander wil/kan geven. Een te grote behoefte om aardig gevonden te worden heeft het risico dat je meer geeft dan je kunt, dat je boven je krachten geeft. Het effect is dat de ander je gaat zien als iemand waar geen rekening mee hoeft te worden gehouden. Er zullen mensen zijn die je niet (op)zoeken om wie je bent maar om wat je geeft. Er is contact omdat de ander iets van je nodig heeft. Je wordt gebruikt. En er is nauwelijks wederkerigheid. Je hoeft niet aardig te zijn ten opzicht van de ander die geen echte interesse in je toont en die geen respect toont voor je (onzichtbare) grenzen. Wil je, ondanks een niet respectabel gedrag van de ander richting jou, aardig blijven dan ben je in feite liefdeloos naar jezelf. Het laat zien dat je jezelf te weinig liefhebt. Als je echt eerlijk naar jezelf bent weet je dat als je jezelf lief hebt je geen (positieve) energie hoeft te steken in de ander als die niet de intentie heeft jou oprecht en correct te bejegenen.
