Op veel levensterreinen kun je de druk voelen om snel tot een besluit, een conclusie, een keuze te komen. Je kunt druk van binnenuit of van buitenaf of vanuit beide kanten voelen. De kunst is om niet aan deze druk toe te geven. Als je te snel wilt verval je snel in herhaling. En kom je tot niets nieuws maar ga je herhalen wat er al is. Wil je echte vernieuwing, verandering, dan is er tijd en ruimte nodig om iets nieuws te laten ontstaan. Iets nieuws, anders, kan alleen tevoorschijn komen als er ruimte en ontvankelijkheid is. Een inval, een nieuw inzicht, een pril idee heeft aandacht nodig omdat het anders niet gesignaleerd, opgemerkt wordt als iets unieks. Wanneer je ruimte vult met boodschappen die jij of de ander al eerder hebben gelanceerd dan is er letterlijk en figuurlijk geen ruimte voor het nieuwe. Alleen als er rust en ruimte is om te verkennen, te proeven, aarzelend zaken in te brengen en te luisteren naar wat er – zonder woorden gezegd wordt – zul je nieuwe aspecten zien, zul je vernieuwende inzichten ontvangen. Alleen door echt stil te staan en te luisteren naar wat er in die stilte naar boven komt en dat te delen met de ander komen er nieuwe antwoorden, heldere inzichten vrij.
