Niemand is perfect. Ook jij niet. Dat is een opluchting. Het is echter lastig om open te zijn over je eigen imperfectie. Het maakt je kwetsbaar en je bent bang dat als je je kwetsbaarheid toont, je van een voetstuk valt of de ander je minacht, niet meer respecteert. Het tegendeel is het geval. Als je in staat bent om je eigen kwetsbaarheid onder ogen te zien, te aanvaarden en te delen met de ander, heb je een belangrijke sleutel tot geluk ontdekt. Je kunt op heel veel manieren je kwetsbaarheid laten zien. Door te vertellen waar je bang voor bent. Door te delen welke misser je hebt gemaakt. Door te zeggen wat je echt van iets vindt, terwijl je weet dat je dat niet in dank wordt afgenomen. Door hulp te vragen, terwijl iedereen denkt dat je het wel alleen afkunt. Door iets waarvoor je je diep vanbinnen schaamt te delen. Door iets wat je gemaakt hebt en waar je nog onzeker over bent te laten zien. Als je je kwetsbaar opstelt, heb je een grote kans dat het contact met de ander zich verdiept, verrijkt. Je toont je ware aard, je menselijke gezicht en dat heeft (bijna) altijd een positief effect. Vanzelfsprekend is het niet passend en gewenst om op alle momenten en op alle plaatsen je kwetsbaarheid te laten zien. Maar het kan op meer plaatsen en tijdstippen dan je denkt.
