Je weet dat je iets kunt of graag zou kunnen. Je wilt het diep van binnen ook. Je vindt het zinnig, nuttig, waardevol. En heel vreemd – toch kies je er niet voor. Je pakt je kansen niet, je gaat er niet voor. Het is logisch dat dit bij jezelf – en mogelijk bij je omgeving – vragen oproept. Waarom ontwikkel je je talenten niet. Waarom laat je niet zien wat er in je zit? Mogelijk ben je ontevreden over je keuze. Ben je diep vanbinnen teleurgesteld over je eigen lafheid. Je haalt al je rechtvaardigingsredenaties van stal. Je kunt het niet goed genoeg, het kost te veel geld, tijd, energie. Niemand zit er op te wachten. Je vindt het toch niet belangrijk genoeg etc. In feite zijn deze drogredenen er allemaal om je te beschermen tegen diverse angsten. Angst om te falen, angst voor afgunst, angst om anders te zijn, buiten de groep te vallen of boven het maaiveld uit te komen. In feite luister je niet naar je innerlijke stem, naar je roeping omdat je je angsten te serieus neemt. Je doet jezelf, de ander, de maatschappij tekort, omdat je niet alles geeft wat je in je hebt. Geef wat je hebt. Haal uit jezelf wat in je zit. Vergeet niet dat onderpresteren een belangrijke stressfactor is die zorgt voor agressie, depressie en jaloezie.
