Het kan zijn dat je erg hecht aan je eigen visie, aan je eigen mening. Mogelijk heb je haar in de loop der tijd ontwikkeld en heb je haar goed onderbouwd. Je hebt erover nagedacht en bent er misschien zelfs trots op. Het kan een anker voor je zijn, het kan je zekerheid bieden. Het kan jezelf het gevoel geven dat je ergens voor staat, voor iets gaat. Er zit een gevaar in als je een duidelijke eigen mening hebt. Als je vasthoudt aan je eigen mening ontwikkel je je nauwelijks. Het is essentieel dat er meningsverschillen, fricties, botsingen bestaan. Het laat zien dat beweging mogelijk en nodig is. Als de ander jouw mening zou (moeten) overnemen, zou de uniciteit, het begrip dat dat teweegbrengt slechts kort tevredenheid geven. Er is herkenning, maar al gauw komt er saaiheid en stagnatie. Meer van het zelfde boeit niet en er ontstaat onvrede. Diversiteit is nodig om vernieuwing, ontwikkeling te krijgen. Verscheidenheid bedreigt nooit je identiteit als je ontvankelijk bent voor wat de ander denkt, vindt, doet. Je hoeft jezelf niet te verdedigen, alleen de ander te waarderen in zijn/haar anders zijn. Dan ontstaat openheid en kun je van de ander leren. En de ander van jou. En kan 1 en 1 3 worden. Vasthouden aan wat je denkt en vindt is in feite een defensieve houding. Het blokkeert jezelf en de ander en levert niets op, alleen spanningen.
