Door jezelf als een kind te zien, geef je jezelf de meeste kans om je te ontwikkelen. Door jezelf in essentie als een kind te zien dat nog veel kan/moet leren, geef je jezelf veel vrijheid en ruimte. Jezelf zien en ervaren als een kind is iets anders dan kinds zijn. Als je jezelf als een kind ziet, weet je dat je nog weinig weet en kunt. Ben je je bewust van het gegeven dat je nog veel fouten maakt. Als je jezelf nog ziet als een puur kind – en de ander ook – dan laat je het wel om jezelf of de ander te veroordelen. Door niet te oordelen over jezelf, over de ander, voel je de rust en de ruimte om te leven en te leren. Door jezelf toe te staan niet groot te zijn kun je gaandeweg leren. Je gunt jezelf de ruimte. En ruimte voelen is vaak de beste manier om nieuwe dingen te ontdekken en jezelf te ontwikkelen. Door jezelf niet te veroordelen en niet open te staan voor de (vermeende) oordelen van de ander voed je het innerlijk weten in jezelf ‘dat alles goed komt’. Als een kind leven betekent niet dat je je verantwoordelijkheid niet neemt, integendeel. Het betekent dat als je struikelt, dat als je fouten of missers maakt, of dat als er ruzie is, je jezelf vragen stelt. Hoe kan het? Wat kan ik nu doen? Hoe kan het voorkomen worden? Omdat er geen oordeel is, kun je daar in alle vrijheid naar kijken en de stappen zetten die nodig zijn. Juist omdat er geen oordeel is, hoeft geen enkele misser of fout verborgen te blijven. Alles mag aan het licht komen, er is niets om je voor te schamen. Pak jij je vrijheid om je onvolmaaktheden, onvolkomenheden, je fouten, je missers vanuit het kindperspectief te zien?
