Verzoening houdt in dat als er een breuk is ontstaan met de ander, deze wordt hersteld. In feite is verzoening een levenshouding, een grondhouding. Het is de bereidheid om als er onenigheid, een meningsverschil, een ruzie is, te werken aan het behouden en herstellen van de relatie. In onze samenleving wordt er veel – te veel? – waarde gehecht aan voor jezelf opkomen, aan assertiviteit. Dat is op zich goed. Het is belangrijk dat je laat horen en zien wat je vindt, waar je voor staat. Het is belangrijk dat de ander daarnaar luistert. In een aantal gevallen kom je echter verder door je in te houden en je te richten op wat de ander je wil zeggen. Vergeving, verzoening worden gezien als zwak, omdat je soms ten dienste van de ander of het geheel je eigen mening, visie, belang wat opzijzet. Toch kun je het ook als kracht zien, omdat je in staat bent om boven jezelf uit te stijgen en voor het geheel te gaan. Soms komt verzoening vanzelf tot stand, omdat zowel jij als de ander het logisch vindt om tot een oplossing te komen. Er zijn ook wrijvingen, ruzies, conflicten waarin verzoening niet vanzelfsprekend is en waarbij je te midden van alle (heftige) emoties ervoor moet kiezen om je te verzoenen met de ander. Dat vraagt moed, nederigheid, reflectie op je eigen inbreng. Als je openstaat voor verzoening – en daar mogelijk zelf het initiatief toe neemt – zul je voelen dat er allerlei deuren opengaan die eerder gesloten bleven/leken. Je ziet ‘opeens’ de ander als meer dan alleen de ruziezoeker, de betweter, de veroorzaker van (al) het kwaad. Je voelt de ander is meer dan dat. En dat kun je (weer) zien als je kiest voor verzoening. Verzoenen met is meer dan het goedmaken. Verzoenen houdt in dat je vraagt naar de visie en de pijn van de ander. Het vraagt dat je daarnaar luistert, dat je daarvoor openstaat. Dat je laat zien dat dat je oprecht interesseert. Door open te staan voor verzoening creëer je een nieuw begin, een nieuwe start. Primair voor jezelf maar ook voor de ander. Alle energie die je in een verzoeningspoging stopt krijg je terug. Omdat je – actief – zelf het initiatief neemt om dat wat niet goed is aan het pakken. Ook als er geen verzoening tot stand komt, kun je tevreden zijn met jouw inzet.
