Als je jezelf zonder een bewuste, weloverwogen keuze ondergeschikt maakt aan de ander, aan het groeps-/organisatiebelang, dan hol je jezelf uit. Wegcijferen lijkt op het eerste gezicht nobel, maar je komt jezelf tegen. De prijs is hoog. Als je je te veel, te lange tijd de belangen, behoeftes, wensen, eisen van een ander volgt, leidt dit tot onevenwichtigheid. Je raakt jezelf kwijt, je uniciteit. En je eigen unieke bijdrage die je van daaruit kunt leveren raakt uit het zicht. Je zelfvertrouwen komt onder druk. Je hebt geen contact meer met wat je wilt en kunt. Je kunt er zelfs letterlijk en figuurlijk ziek van worden. Je eigen wensen, verlangens, belangen ondergeschikt maken hoeft niet verkeerd te zijn. Als je het welbewust doet. En zonder het doel om de ander te pleasen, aan je te binden of dankbaar te laten zijn. Als je ervoor kiest om jezelf (even) opzij te zetten ten dienste van de ander, het geheel en je voelt vanbinnen dat je er (op termijn) niets voor terug hoeft te hebben, is het een passende keuze.
