Gehoorzaam zijn is een lastig begrip in onze samenleving. Het strookt niet met je opvattingen over zelfbeschikking, autonomie etc. Wie is de ander wel dat je hem/haar zou gehoorzamen? Toch is het de vraag of het soms niet handig is om gehoorzaam te zijn. In het algemeen sta je weinig open voor dingen die nieuw, lastig of moeilijk (lijken te) zijn. Je primaire neiging is om daar niet voor open te staan. Onbewust zeg je tegen de ander, tegen de situatie: “Ik ben ongehoorzaam en luister niet.” Het is menselijk om te denken dat je eigen gedachten, ideeën, plannen, meningen beter zijn: zoals ik nu denk, doe is goed en wat de ander brengt is niet interessant, onwenselijk, nutteloos. Onbewust ga je ervan uit dat als je je eigen lijn (aan)houdt, je ‘pijnvrij’ (verder) kunt leven. Toch is de vraag of dat waar is. Als je keer op keer alles vanuit je ‘eigen-wijsheid’ denkt en doet, blijf je achter in je ontwikkeling. Kom je alleen te staan. Hoe vaak heb je niet gedacht dat je iets helemaal onder de knie had en bleek dat opeens helemaal niet zo te zijn? Je maakt een inschattingsfout, omdat je denkt dat je het allemaal wel kunt, weet. En dan word je minder alert, scherp en word je verrast. Je ongehoorzaamheid laat zich kennen doordat je de neiging voelt om met de ander te gaan redeneren, discussiëren, oreren. Allemaal signalen dat je niet openstaat en dat je (zelfgenoegzaam) vindt dat jij het echt wel weet. Dat je echt wel weet wat het beste (voor je) is. Door te redeneren hou je vast aan de werkelijkheid die je zelf ‘gebouwd’ hebt. Een werkelijkheid die je misschien heeft gebracht waar je nu staat. Maar het is de vraag of die zelf geconstrueerde werkelijkheid wel toekomstbestendig is. Is die werkelijkheid wel zo duurzaam als je denkt? Wil je verder komen in het leven, je ontwikkelen, dan is het handig om soms de ander te gehoorzamen. Je kunt jezelf alleen maar ontwikkelen als je je realiseert dat je minder onafhankelijk bent dan je zou willen. Je hebt de ander nodig om jezelf te ontwikkelen, te verbeteren. Dit houdt in dat je echt gaat openstaan voor wat de ander zegt. Dat je luistert en kijkt of in dat wat de ander zegt niet iets waardevols voor jou zit. Gehoorzaam zijn houdt in dat je de oprechte feedback die je krijgt niet gaat bestrijden door jezelf te verdedigen. Maar dat je deze ontvangt en serieus onderzoekt. Gehoorzaam zijn houdt in dat als het ene akkefietje na het andere zich aandient, je jezelf afvraagt hoe dat toch mogelijk is. En dat je jezelf de vraag stelt: wat heeft dit met mij te maken? Wat doe ik of doe ik niet dat dit gebeurt? Als je keer op keer niet gehoorzaam bent – wat wil zeggen dat je niet luistert naar een serieus advies, een oprecht signaal of een indringende vraag – dan krijg je noodgedwongen last van de (negatieve) effecten. Ongehoorzaamheid kent soms een (te) hoge prijs.
