Je hebt je eigen levensthema. Zorg dat je zicht krijgt op je thema, zodat je er mee aan de slag kunt en het je leven niet gaat beheersen. Jouw levensthema steekt op onverwachte momenten indringend de kop op. Het kan zijn dat het een tijdje onzichtbaar is en zich verborgen houdt. Maar dan plots komt het – soms in alle heftigheid – weer op je pad. Je wordt weer (onaangenaam) getroffen door iets waarvan je dacht dat het verleden tijd zou zijn. Je bent (over)gevoeliger dan je denkt. Je levensthema komt voort uit de behoefte die je als kind hebt gehad. En die om wat voor reden dan ook onvoldoende is vervuld. Zoals de behoefte om gezien en begrepen te worden, de behoefte aan erkenning, de behoefte aan acceptatie, de behoefte om ergens bij te horen. Het is ongelofelijk, maar behoeftes die in het verleden onvoldoende zijn vervuld bepalen in het heden nog steeds je leven. Deze onvervulde behoeften bepalen – meer dan je lief is – je denken, doen en je gevoelsleven. Je levensthema is in feite het gebied waarin je je nog kunt ontwikkelen. Je herkent je levensthema door te onderzoeken waar je snel door geraakt wordt. Daar waar je (onverwachte) gevoeligheid is daar zit je levensthema. Een levensthema blijft net zo lang aandacht van je vragen tot je het de aandacht geeft die het nodig heeft. Een verwaarloosd levensthema kan je moe en zelfs wanhopig maken. Het zorgt keer op keer voor een beproeving. Als je met je eigen overgevoeligheden wordt geconfronteerd, wordt zichtbaar en voelbaar dat er iets nog niet diep en voldoende genoeg begrepen is. Het vraagt dat je niet doorleeft en over zaken heen stapt, maar dat je aan zelfreflectie doet. Als het kan met een betrouwbare, onafhankelijke ander. Wat is er aan de hand? Wat is de boodschap? Wat behoeft meer aandacht? In feite is en blijft je levensthema je permanente huiswerk. Je kunt, door er aandacht en zorg aan te besteden, zorgen dat het niet je leven bepaalt en dat het hanteerbaar wordt en blijft. Je levensthema daagt je uit om dat wat in het verleden geen aandacht heeft gehad nu wel de aandacht te geven die het nodig heeft. Zodat het niet keer op keer indringend tevoorschijn hoeft te komen. Je hebt net als de ander een eigen thema dat je levenslang zal beïnvloeden. Accepteer het en vlucht niet in zelfmedelijden of slachtofferschap. Als zelfmedelijden op je deur klopt, wees dan alert en stuur deze ‘gast’ weg, want die brengt niets goeds in je leven. Je levensthema vraagt geen passiviteit, maar een initiatiefrijke en alerte houding.
