Het komt in familierelaties erop aan dat de (natuurlijke) orde wordt gerespecteerd. Dat steekt nauw. Wie het eerste is geboren, heeft ‘recht’ op de eerste plaats. Dat betekent bijvoorbeeld dat je grootmoeder qua positie voor je moeder is gesteld. De oudste in je gezin komt voor degene die daarna geboren is/wordt. Als dit soort ‘verhoudingen’ niet wordt gerespecteerd, is de natuurlijke orde in disbalans. Dit heeft altijd zijn weerslag op de onderlinge verhoudingen. Deze verwarring zorgt voor spanningen, frustraties. Als je balans wilt hebben en houden in de familie respecteer dan deze natuurlijke plekken in het systeem. En je levert dan een bijdrage aan de harmonie. Wil je als jongere de plek van de oudere of als kind de baas spelen over je ouder, dan creëer je spanning omdat dat een plek is die niet bij je natuurlijke positie past. Een andere belangrijke (onzichtbare) wetmatigheid is dat het nieuwe voor het oude gaat. Dat betekent dat je (levens)partner voor je ouders gaat. En dat als je gescheiden bent en een nieuwe partner hebt, deze nieuwe partner belangrijker is dan je ex. Doorkruis je deze ongeschreven ‘wet’, dan leg je de verkeerde loyaliteit en doe je de ander tekort. Je zorgt voor wanorde. En dat heeft gevolgen.
