In je leven heb je te maken met tegenvallers, teleurstellingen, moeilijkheden. Je natuurlijke reactie is dat je wilt dat het nare, het lastige, het moeilijke meteen stopt. Dit doe je door ertegen te vechten of te vluchten. Beide vormen zijn niet effectief. Door te vechten komen er veel negatieve emoties vrij, creëer je stress. Door te vluchten ontken je wat er is. En voel je niet wat goed is om juist wel te voelen. Er is een andere manier. Kun je naar een situatie, naar je gevoel, naar je acties kijken zonder dat je er grip op wilt krijgen? Zonder dat je wat er is wilt veranderen? Je kunt jezelf ’trainen’ om van een afstandje naar jezelf te kijken. Je kijkt naar jezelf alsof je kijkt naar een film. Wat ben je aan het doen? Welk effect heeft dat? Op je zelf? Of op de ander? Als je stopt met vechten, vluchten en gewoon stopt, een stap terug zet en kijkt, komt er meteen al rust. In jezelf en vaak ook om je heen. Je kunt dan vrij snel door datgene wat er is heen kijken. Je ziet dan of je iets moet laten betijen, iets uit moet houden of iets of iemand los moet laten. Als je van een afstand naar jezelf kijkt, als ware je een ander, zul je snel voelen wat het juiste is om te doen. In heel veel gevallen blijkt het verstandig te zijn om niets te doen en de situatie eens rustig te bekijken.
