De wereld is vol met mensen die pijn hebben. Pijn vanwege verlies, afwijzing, schuld, schaamte, kwetsuren, onbeantwoorde vragen. Het lijkt wel of de pijn in de wereld toeneemt. Dat is onder meer te zien aan het stijgend aantal mensen dat verslaafd is. Jij bent daarop misschien geen uitzondering. Het middel waaraan je verslaafd bent geeft slechts een tijdelijke verdoving. Het helpt de pijn die je voelt wat te verlichten. Je kunt niet voorkomen dat je met pijn geconfronteerd wordt. Het hoort bij je leven. Je hebt het wel in de hand dat je pijn niet omgezet wordt in een (lang) lijdensproces. Een lijdensweg wordt geactiveerd doordat je betekenis geeft aan datgene wat je overkomt. Dit gebeurt mij omdat …. Hij doet dit vast omdat …. Het lijden komt in de wereld omdat je de natuurlijke neiging hebt om de gebeurtenis die je meemaakt te beoordelen. Er gebeurt iets en je vindt er iets van. Dat ‘er iets van vinden’ activeert het lijden. Je oordeel zorgt voor verwarring en onrust. En voor onnodige pijn. Je lijdensweg wordt geactiveerd als je de waaromvraag gaat stellen en daarop vervolgens geen of geen bevredigend antwoord krijgt. Dit zoeken naar de oorzaak en deze niet vinden creëert pijn. En heel vaak is die waaromvraag een heilloze en zinloze vraag omdat er geen antwoord op is. Dan wordt de pijn die de gebeurtenis gaf uitgebreid, verergerd door het gegeven dat je geen antwoord op je vraag krijgt. Je aandacht gaat keer op keer terug naar de gebeurtenis. De gebeurtenis krijgt te veel invloed en macht in je leven. Omdat je het antwoord op de waaromvraag bepalend laat zijn op je leven. Op hoe het met je verdergaat. Als je geen betekenis geeft aan, geen oordeel velt over de gebeurtenis, dan kun je even pijn hebben van datgene wat de gebeurtenis teweegbrengt, maar die pijn zet zich niet door in een langer lijden. Als er een ander betrokken is bij de gebeurtenis en je die ander als veroorzaker ziet, vraag deze dan wat de reden is. En neem genoegen met het antwoord wat hij/ zij geeft. Ook al is dit voor jou onlogisch, niet passend, niet reëel. Het is wat het is en dat is het antwoord wat je krijgt. Formuleer niet een eigen, ander antwoord. Want je kunt nooit een antwoord geven op iets wat door een ander is gedaan. Je kunt namelijk de motieven, beweegredenen van de ander niet echt achterhalen. Dat weet alleen de ander. En misschien is die er zich niet eens van bewust. Leg je neer bij het gegeven dat je geen antwoord hebt en ook niet zult krijgen. Zet het van je af, want anders activeer je je eigen lijdensweg.
