Het is betrekkelijk zinloos om tijd te besteden aan het perfectioneren van je huidige leven. Van alles in het werk stellen om de boel onder controle te houden, het heeft geen zin. Het kost tijd, energie en het kent slechts een tijdelijke vervulling. Echte tevredenheid geeft het niet. Want het is buitenkantwerk. Het kan immers altijd beter, mooier etc. Je doet het omdat je hoopt dat het je duidelijkheid, veiligheid en zekerheid geeft. Rust. Diep vanbinnen weet je dat het niet werkt, maar toch hou je vast aan deze menselijke illusie. Het is een ‘oerverlangen’ om ergens een vaste plek te hebben, om stabiliteit te hebben, om geborgen te zijn. Maar dat is niet de weg van de mens. De natuurlijke staat is dat je in beweging moet komen, verandering moet aanvaarden, vernieuwing teweeg moet brengen. Je zult moeten aanvaarden dat iets is zoals het is. En dat het goed kan zijn het zo te laten. En als dat lukt, zul je merken dat er ruimte is voor verandering, vernieuwing. En dan merk je openheid en kan er van alles gebeuren. Je hebt zin om te experimenteren, om te zien en te ervaren dat er andere dingen mogelijk zijn.
