In onze maatschappij lijkt het een groot voordeel om een reactie, een antwoord, een oplossing te hebben. Het geeft blijk van controle, beheersen, van kunnen. Dan lijkt iets afgerond en kan een nieuw hoofdstuk aanvangen. Toch is niet-weten een heilzame staat. Niet-weten schept ruimte. Als je geen antwoord weet, niet weet wat je wilt, is dat doodeng. Maar ook reuzespannend. Je weet wel wat je niet wilt of weet. Het interessante is dat het niet blijkt te werken als je in een fase van niet-weten naarstig en geforceerd op zoek gaat naar een antwoord. De druk om een antwoord te vinden zorgt ervoor dat het antwoord niet kan komen. Er komt geen nieuwe route, weg tevoorschijn als je als een blind paard op zoek gaat naar die weg. Als je accepteert dat je het niet (meer) weet, komt er rust en houdt je blikvernauwing meteen op. Je zult richtingaanwijzers zien. Stap voor stap zal duidelijk worden wat het antwoord is, wat je kunt doen. Niet-weten schept ruimte die nodig is om naar de fase te komen dat je weer weet wat je te doen staat
