Schaamte is een emotie die je het liefst wilt verbergen, verhullen. Je wilt het liefst wegkruipen, van de aardbol verdwijnen. Omdat je je onbehaaglijk voelt. Het interessante is dat schaamte een beschermende rol heeft. Het zorgt ervoor dat je een signaal krijgt dat je op moet passen. Oppassen dat je geen dingen doet die door de groep, de gemeenschap, de maatschappij niet geaccepteerd worden. Als je je schaamt gaat er in feite een alarmbel af die je ogen opent voor iets wat je eerder niet zag of niet wilde zien. Schaamte kan je zelfs een push geven om met jezelf aan de slag te gaan, omdat je iets niet meer wilt. Het is belangrijk dat als je je schaamt, je doet wat je eigenlijk niet wilt. Stop je schaamte niet weg, maar deel het met de ander. Want datgene wat je wegstopt, blijft juist in stand. Je raakt het alleen kwijt als je je gevoel van schaamte naar buiten brengt. Pas wanneer je accepteert dat het er is, kun je het aanpakken. Kun je veranderen. Als je je schaamt, vraag jezelf dan af of het reëel is dat je je schaamt of niet. Als het vreemd is dat je je schaamt, is het handig om dat te onderzoeken. Als je constateert dat schaamte op haar plaats is, dan zul je het gevoel serieus moeten nemen en ernaar moeten handelen. Wat kun je anders doen? Zet voor jezelf eens op een rij waar je je voor schaamt. Is het positief dat je je hiervoor schaamt omdat het je ‘triggert’ tot verandering? Of is het negatief en eigenlijk ‘vreemd’ dat je je ervoor schaamt? Schaamte is niet iets om je voor te schamen!
