Je kunt jezelf de hele dag volgieten met informatie. Via internet, radio, tv, kranten, boeken enz. Je kunt plezier beleven aan het absorberen van alle informatie die tot je komt. Het kan heerlijk zijn om antwoord te krijgen op vragen. Om nieuwe inzichten op te doen. Om informatie met elkaar te combineren. Dit kan je het gevoel geven dat je je ontwikkelt, dat er wat gebeurt. Het kan ook dat je zoveel (tegenstrijdige) informatie krijgt dat je hoofd te vol wordt. Je weet niet meer wat je denken, wat je vinden moet. Het kan zijn dat je door je ‘niet weten’ angstig wordt, in paniek raakt. Dat is heel normaal. Je verwarring zorgt ervoor dat je denkt dat je vastloopt. Je loopt niet vast, je wordt stilgezet. Het leven zet je stil. Alles wat je aan kennis, ervaringen, inzichten hebt opgedaan werkt opeens niet meer. Het voelt alsof alles voor niets is geweest. Maak je geen zorgen, je maakt een transitie, een verandering door. Er komt weer een moment dat je van het ‘niet weten’ in een weten komt. Maar je weet niet wanneer dat is. De uitdaging is om erop te vertrouwen dat de informatie die je nodig hebt weer beschikbaar zal zijn op het moment dat je het echt nodig hebt. Vertrouw daar gerust op en je zult je zeker en rustig kunnen voelen. De kunst is wel om je aandacht niet naar buiten te richten, niet de oplossing buiten jezelf te zoeken, maar gewoon bij jezelf te blijven en je aandacht naar binnen te richten. Dan komen er vanzelf signalen van binnenuit die aangeven wat een vervolgstap voor je is. Heel apart, maar als je volledig opgaat in het ‘niet weten’ en je paniek overwint komt er vanzelf een moment dat de informatie die je nodig hebt vrijkomt. En dan zal de informatie die vrijkomt echt vernieuwend zijn. Je zult andere gedachten hebben dan daarvoor. Een periode van ‘niet weten’ is altijd een teken dat je onbewust een vernieuwingsproces doormaakt. Echte vernieuwing kan alleen optreden na een doorleefde ‘niet weten’-periode.
