Als baby, kind ben je in hoge mate afhankelijk van de hulp en steun van de ander, van je omgeving. Als je volwassen bent is het in principe de bedoeling dat je voor je zelf zorgt. Je bent je ervan bewust dat je niet voor allerlei zaken een beroep op de ander kunt doen. Het is de bedoeling dat je jezelf kunt redden. Dat je onafhankelijk bent. Als het goed is, voel je je vanbinnen ook krachtig en vaardig genoeg om voor jezelf te zorgen. Je hebt je ontwikkeld en je bent je bewust van wat je kunt. En van wat je niet kunt. En als je niet genoeg zelfredzaam bent, streef je ernaar om datgene wat je nog niet kunt te ontwikkelen of onder de knie te krijgen. Het is een natuurlijk ontwikkelingsproces. Dit zie je duidelijk terug bij tieners. Die willen dat je hen het vertrouwen geeft om dingen zelf te doen. Zaken zelf uit te vinden. Ze willen zich waardevol voelen. Ze willen zichtbaar worden. En dat doen ze door dingen zelf op te pakken om te ontdekken wat ze kunnen. Ze willen geen oplossingen van buitenaf . Ze willen zich niet afhankelijk voelen, dat is beklemmend. Ze voelen dat als ze zaken zelf oppakken hun eigenwaarde en zelfrespect zullen groeien. En dat dat positieve gevolgen heeft voor hun zelfvertrouwen. Als je volwassen bent, weet je dat oplossingen van buitenaf veel tijd en energie kosten. En dat ze nooit voor jou op maat gesneden zijn. Als je echt volwassen wilt zijn, dan zul je in staat moeten zijn om alles wat er nu in je leven is als jouw verantwoordelijkheid te zien. Als je onvolwassen bent, dan zoek je de schuld buiten jezelf. Dan zoek je factoren die niet in jouw hand liggen en zeg je dat die de oorzaak zijn van jouw frustratie, jouw ongeluk, jouw situatie. Ben je onvolwassen, dan geef je je ouders, leidinggevenden, de overheid, het verleden de schuld. En daardoor blijf je onvolwassen, klein, afhankelijk van krachten buiten jezelf. Het antwoord dat je geeft op de uitdagingen die je in het heden tegenkomt, laat zien of je volwassen bent. Neem je je verantwoordelijkheid, dan zeg je: ik ben verantwoordelijk voor wat er is in mijn leven. Je hebt de keuze. Als je wordt geconfronteerd met de resultaten van je leven en je pakt niet je verantwoordelijkheid, dan zorg je er in feite voor dat je leven stagneert. Je komt niet verder, je stagneert de verandering. Hoe volwassen kun en wil je zijn?
