Het is verbazingwekkend dat wezenlijke – noem het diepzinnige – zaken zo ongrijpbaar zijn. Geloof, wijsheid, rust, liefde, passie. Je kunt ze niet vastpakken, ze zijn niet makkelijk onder woorden te brengen. Toch zijn het juist deze wezenlijke dingen die ons leven werkelijk vorm en inhoud geven. De enige dingen die het waard zijn om voor te leven en om door te geven zijn het lastigste om te verwoorden. Juist omdat ze niet te pakken, te bewijzen zijn, kun je er de voorkeur aan geven om een oppervlakkig leven te leiden. Dat lijkt stukken makkelijker dan diep te graven en je met wezenlijke zaken bezig te houden. Toch is je leven dan kaal en plat. En kom je niet echt verder. Voordat je het weet wordt je leven een sleur en is de focus op de materie gericht. Als je je gaat verdiepen in dat wat onnoembaar is, je probeert de wijsheid te begrijpen en als het je lukt aarzelend te delen, zul je merken dat het een deel van jezelf wordt. Door je te verdiepen in datgene wat niet meteen zichtbaar is, zul je zelf meer diepgang ontwikkelen. Je wordt waar je naar zoekt. Het kan heel wat jaren duren voordat je iets begrijpt van iets wat groter is dan jezelf. Het is goed mogelijk dat je pas als je oud bent iets kunt en durft te delen van wat je hebt leren begrijpen. Hoe meer diepgang je wilt in je leven, hoe meer diepgang je zult ontwikkelen, hoe meer diepgang je te bieden hebt.