Hoe je het ook wendt of keert: wreedheid bestaat. Idiotie bestaat. En die kunnen zich in allerlei vormen manifesteren. Dat zie je dagelijks om je heen. In jezelf, in je omgeving, in de natuur, in de maatschappij. Het zit ingebakken in de mens. Enkele ’heiligen’ daargelaten. De grote uitdaging is hoe je je tot wreedheid, tot waanzin verhoudt. Je kunt met gelijke munt terugbetalen. Dat brengt vaak een ’geweldspiraal’ op gang. Misschien ’win’ je op korte termijn, maar uiteindelijk zullen er alleen maar slachtoffers zijn. Je kunt doen alsof het er niet is, alsof je neus bloedt. Wees eerlijk: dat werkt ook niet, want je bent niet gek en je weet dat het er is. En het beïnvloedt je. Een optie is dat je ziet wat er gebeurt, het ten volle tot je door laat dringen en je er niet mee identificeert. Je besluit dat het niet met je op de loop gaat. Een hele lastige optie. Nog moeilijker is het om vanuit een zekere vastberadenheid te besluiten dat jij wilt handelen vanuit goedheid. Dat kan betekenen dat je goed doet, ook al wordt jou geen goed gedaan. De uitdaging is dan om niets terug te verwachten. Anders kun je opbranden, teleurgesteld raken, cynisch worden. De kunst is om niet af te stompen, niet moedeloos te worden, maar te accepteren dat niets terugkrijgen er bij hoort. Je kiest ervoor dat je de ander ’laat’. Die doet wat die doet en dat accepteer je. Dat betekent niet dat je het goed vindt wat de ander doet. Je laat het bij de ander. Die is verantwoordelijk voor zijn/haar handel en wandel. Hoe idioot je het ook vindt. Je doet niet je best om de ander te beïnvloeden. Doe goed en het is aan de ander wat die ermee doet. Door goedheid na te streven onttrek je je zoveel mogelijk aan allerlei vormen van gekten en geweld die welig tieren. ‘Wie goed doet, goed ontmoet’ klopt niet altijd. Maar dat is in feite niet zo belangrijk. Jij kunt ervoor kiezen goed te doen.