Net als jij heeft de ander een set unieke eigenschappen, levenservaringen en omstandigheden. De levens zijn niet te vergelijken. Het is aan de ander om zijn/haar eigen complexe leven te leiden. Het enige wat je eventueel daarin kunt betekenen is dat je de ander daarin steunt. Je kunt de ander steunen in zijn/haar keuzes en je vanbinnen realiseren dat die keuzes voor de ander de beste keuzes zijn die hij/zij kan maken. Als er voor hem/haar betere keuzes zouden zijn, zou hij/zij die zeker maken. De ander maakt keuzes met de kennis, ervaringen en inzichten die hij/zij op dat moment heeft. De ander zal van jou alleen maar ondersteuning wensen voor zijn/haar keuzes. Kun je dat om wat voor reden dan ook niet, trek je dan terug. Je kunt jezelf niet dwingen anders te denken. Je kunt de ander niet dwingen om jouw ‘waarheid’ over te nemen. Ook al krijg je misschien in de (nabije) toekomst gelijk. Dat doet er niet toe. Als je iets wilt betekenen, zal dat alleen gewenst en geaccepteerd worden door de ander als jouw steun zijn/haar keuzes positief bekrachtigt. Kun je dat niet, dan zit er niets anders op dan de ander los te laten.
