Vind je het ook lastig om vol vertrouwen in het leven te staan? Dan ben je echt niet de enige. Maar weinig mensen kunnen vol vertrouwen en zonder moeiten hun leven leiden. Veel meer mensen kennen angsten, zijn bang voor afwijzing, hebben weinig zelfvertrouwen, zijn onzeker en zien tegen allerlei zaken op. Dit is wel logisch, omdat je ouders en het onderwijs je nauwelijks leren hoe je je leven kunt leiden. Doen wat je altijd doet, blijven zitten waar je zit lijkt gemakkelijk, maar is uiteindelijk onbevredigend. Je wordt grijs en saai. Als je dat niet wilt, zul je lef moeten tonen. Maar dan is het nodig om te weten waar je bang voor bent. Als je je bewust bent waar je angst zit, heb je al veel gewonnen. Het gegeven dat je weet wat er aan de hand, wat er speelt, vermindert al een deel van je angst. De tweede stap na bewustwording is dat je je er niet meer door laat leiden. Er zijn verschillende basale angsten. Die angst kan gaan over je niet geaccepteerd voelen, er niet echt bij horen. Of de angst dat je niet goed genoeg bent, dat de ander erachter komt dat je iets niet kunt, niet weet. Het kan ook zijn dat je bang bent dat de ander niet van je zal/kan houden. Je angst in de ogen zien en overwinnen vraagt dat je moedig bent. Dat je moed houdt in dat je je niet door je angst laat leiden. Dat je moed houdt in dat je ondanks je angst en met de nodige bibbers toch doet wat je wilt. Ook al ben je er bang voor. Geen enkele angst kan overwonnen worden zonder moed. En het mooie is als je eenmaal de smaak van moed te pakken hebt: het smaakt naar meer. Wil je je angst overwinnen dan is het goed te weten dat het begint met het zetten van kleine stappen. Om hulp vragen, aangeven wat je van iets vindt, iemand aanspreken, je waardering uitspreken. Het kan om heel kleine zaken gaan die de ander misschien niet eens opvallen, maar die jou brengen op het pad van de moed. Angst blijft er altijd. Het is lastig om als mens angstvrij te worden. Bij elke nieuwe, spannende stap zullen je angststemmetjes weer van zich laten horen. Die zijn zo gewend dat ze een podium krijgen, die laten zich niet zo maar van het toneel wegjagen. Het interessante is dat je met ze in gesprek kunt gaan en ze kunt vertellen dat je ze bedankt voor hun adviezen, maar dat je even niet naar ze luistert. Het mooie is wel dat de stemmetjes in de loop van de tijd afnemen omdat je plezier krijgt dat je kunt doen wat je echt wilt en omdat je angst er niet (meer) tussen hoeft te staan.
