Ken je dat, dat je in je dagelijkse omgang tegen de ander aanloopt? Je voelt je niet gehoord of begrepen. Je gaat er gemakshalve vanuit dat de ander je in volle bewustzijn ‘onrecht’ aandoet. Je gaat ervan uit dat de ander zich bewust is van wat hij/zij jou aandoet. Je kunt er zelfs van uitgaan dat de ander jou ‘expres’ tekortdoet of kwetst. Het is de vraag of de ander zich wel zo bewust is van wat hij/zij (jou aan)doet. Als je ervan uitgaat dat de ander in volle bewustzijn jou iets aandoet, is het conflict al geboren. En sta je aan de start van een ‘welles- nietes-discussie’ die tot niets constructiefs zal leiden. Je kunt er ook anders instaan. En ervan uitgaan dat dat ander zich niet in jou verplaatst. Dat de ander nauwelijks weet wat er vanbinnen bij je leeft. De ander is meer met zichzelf, met zijn/haar eigen belevingswereld bezig dan met die van jou. De ander zegt iets, doet veelal iets zonder na te denken wat dat voor jou betekent. Er is meer onnadenkendheid dan je lief is. Er is meer onbewust gedrag dan je denkt. De ander zit in zijn eigen gedachtewereld en handelt en wandelt vanuit zijn eigen referentiekader. En dat is heel anders dan dat van jou. En wat voor jou een punt is, hoeft dat voor de ander niet te zijn. Wat voor jou gevoelig ligt, hoeft voor de ander niets te betekenen. Reken de ander bij voorbaat niet hard af op zijn/haar woorden en gedrag. Vraag voordat je stelt, want de beweegredenen van de ander kunnen wel eens heel anders en onbewuster zijn dan je in eerste instantie denkt.
