Ken je dat? Je spreekt de ander ergens op aan vanuit een oprechte intentie. En voor jou geheel onverwacht blaast de ander fors van de toren. De ander is uiterst verontwaardigd en verwerpt alles wat je zegt. Je schrikt en mogelijk kruip je terug in je hok. Je twijfelt of het wel juist is wat je hebt aangekaart. De felle reactie van de ander heeft je van je stuk gebracht. Twijfel niet meteen aan je eigen actie. Als je zeker weet dat je actie uit een oprechte bedoeling is voortgekomen en je geen dubbele agenda hebt, bijvoorbeeld dat je de ander weleens ‘een lesje wilt leren’, onderzoek dan eens of er iets anders aan de orde kan zijn. Het is goed mogelijk dat de ander, misschien geheel onbewust, een afleidingsmanoeuvre van stal haalt. Hij/zij wil niet horen wat je te zeggen hebt. En hij/zij zorgt er door flink van leer te trekken voor dat jouw boodschap al van tafel is geblazen voordat ie verwerkt kan worden. En doordat jij van slag bent laat jij het wel om er verder op in te gaan. Bij grote verontwaardiging is het goed om niet meteen aan je eigen actie te twijfelen. Vraag je af heeft de ander er belang bij om mijn boodschap van tafel te vegen.
