Er is niets meer dat je geloofwaardigheid aantast dan iets beloven en je belofte niet nakomen. Misschien ben je iemand die zonder na te denken ‘ja’ zegt, terwijl je je niet realiseert of je ook echt wel ‘ja’ gaat doen. Misschien betekent ‘ja’ zeggen nog niet per definitie de belofte dat je het ook echt zult doen. Misschien voel je nog de vrijheid om te kijken of het je al dan niet lukt. Als de ander je iets vraagt en je zegt ‘ja’, realiseer je dan dat de ander daar honderd procent op rekent. Die bouwt daarop, die stelt zich daarop in. Die gaat er helemaal van uit dat je nakomt wat je belooft. Die veronderstelt dat je goed hebt nagedacht voordat je ‘ja ‘ zei. En die denkt dat je weet waar je aan begint. Als je ‘ja’ door jou omgezet wordt naar een ‘nee’, zal dat altijd wrevel opwekken. Want je schopt de plannen van de ander in de war. En daar maak je geen vrienden mee. Als je niet weet waar je precies ‘ja’ tegen zegt, is het wijzer om eerst goed door te vragen, zodat je weet wat het verzoek inhoudt en je kunt nadenken of je datgene wat er gevraagd wel wilt en kunt oppakken. Zeg alleen ‘ja’ als je zeker weet dat je ‘ja’ wilt en kunt zeggen. Doe geen belofte als je niet zeker bent van je ‘ja’.
