Hoe meer je weet, hoe groter je verantwoordelijkheid

Als je veel hebt ‘geïnvesteerd’ om jezelf op allerlei vlakken te ontwikkelen, kan het zijn dat je steeds meer ervaart dat jouw eigen ervaringen ook op de ander van toepassing kunnen zijn. Je ziet dat ieder mens dezelfde basisbehoeften kent en dat ieder mens zo zijn eigen pijnpunten in het leven tegenkomt. Je voelt dat de ander in wezen niet zo heel anders is dan jijzelf. De ander is net als jij met de kennis die hij/zij heeft bezig zijn/haar leven vorm te geven. En dat valt niet altijd mee. Dat zie je bij jezelf en kun je ook leren zien bij de ander. Je kunt meer en meer leren zien en voelen wat werkt en wat niet werkt. En als je dat van binnenuit meer en meer ‘ziet’ en ‘hoort’, dan is dit niet een vrijblijvende aangelegenheid. Deze innerlijke stem is er niet voor niets en laat zich niet de mond snoeren. Als je je afsluit voor de boodschappen van je innerlijke stem en daar niet naar luistert, merk je dat meteen. Omdat wat je dan doet niet aansluit bij wat echt nodig is. Het betekent dat als je innerlijk weten spreekt, je weinig anders kunt doen dan daarnaar te luisteren. Als je iets weet, impliceert dat dat je de verantwoordelijkheid hebt om datgene wat je weet ook te delen en te gebruiken. Je krijgt de ‘kennis’ om te gebruiken voor het grotere geheel. Het enige wat je te doen staat is zelf te handelen conform je innerlijk weten. Welke impact dat heeft kun je niet voorspellen. Het enige wat je kunt geven is ‘je beste weten’. En daar kan de ander al dan niet iets mee doen. Daar heb je geen invloed op. Dat geeft ook niet. Jouw verantwoordelijkheid is om te geven wat je weet.