Gehoorzaam zijn kan functioneel zijn. Het zorgt ervoor dat ‘we de boel bij elkaar houden’ en dat is bijzonder veel waard. Als we onze belastingen niet betalen, ons niet aan de wet houden, dan klapt ons systeem in elkaar en is het de vraag wie of wat dan de ‘macht’ overneemt. In chaotische situaties komen niet altijd de mooiste ‘krachten’ bovendrijven. Of je nu gehoorzaam bent omdat je bang bent voor straf of omdat je geweten werkt, gehoorzaamheid heeft een functie om gemeenschappen en relaties te laten werken. Toch is het noodzakelijk dat je kritisch blijft en dat je op gezette tijden ‘evalueert’ of het nog passend is dat je gehoorzaam volgt wat de regering, de kerk, de leiding, de wetten beweren. Alle instituties – hoe goed ze ook bedoeld zijn –kennen de neiging om zich op een zeker moment naar binnen te keren en zelfgenoegzaam te worden, zeker als het goed gaat . En dan is het noodzakelijk dat er mensen zijn die hen wijzen op eenzijdigheden, onvolkomenheden, negatieve effecten. Soms kan het nodig zijn om ongehoorzaam te zijn als de ‘leiding’ niet openstaat voor of niet voor reden vatbaar is. De vraag is altijd waarom je ongehoorzaam wilt zijn. En hoe je je ongehoorzaamheid vormgeeft. Wil je ongehoorzaamheid effectief zijn en zoden aan de dijk zetten, dan zal je intentie eerlijk moeten zijn. Ben je ongehoorzaam omdat je vanbinnen oprecht voelt dat iets fout is of de verkeerde kant opgaat, dan is het goed je mond open te trekken. Je bent dan volstrekt oprecht bezig en normaal gesproken zul je serieus worden genomen. Als je iemand bent die slecht tegen leiding(gevenden) kan en snel de behoefte voelt om tegen het ‘gezag’ te ageren, vraag je dan eens af of je motieven oprecht zijn en niet puur gedreven zijn door een – mogelijk volstrekt onbewuste – persoonlijke machtsstrijd. Degene met wie je de strijd wilt aangaan zal intuïtief voelen dat er weinig oprechte inhoudelijke motieven aan de orde zijn, maar dat er sprake is van ‘ik ben tegen omdat ik tegen jou ben’. Je ongehoorzaamheid zal alleen maar irritatie en verzet oproepen, omdat de ’tegenpartij’ aanvoelt dat er geen inhoudelijke strijd gestreden wordt, maar dat het om de ‘macht’ gaat. Als je eerlijk naar jezelf kijkt en je weet diep vanbinnen dat het je om de machtsstrijd gaat en dat het je in wezen niet gaat om zuivere inhoudelijke motieven of oprechte zorgen, vraag je dan af waarom je zo nodig ongehoorzaam wilt zijn en of je volwassen genoeg bent om de verantwoordelijkheid te kunnen en willen dragen van de gevolgen van jou ongehoorzaamheid.
