Ben je ook iemand die snel iets afkraakt of de ander veroordeelt? Dan behoor je tot het overgrote deel van de mensheid. De hamvraag is hoe realistisch je bent. Want als je eerlijk bent, weet je dat niets wordt zo als je je het had voorgesteld. Je weet toch zelf ook dat je keer op keer vol goede moed opnieuw begint omdat je bedoelingen niet een-op-een terug te vinden zijn in je daden. Je weet toch zelf dat je ook weleens meningen hebt verkondigd die niet houdbaar bleken? Je bent toch ook weleens een belofte niet nagekomen? Je bent toch ook weleens te trots geweest om je fouten te erkennen? Je hebt toch ook weleens beweerd dat je bepaalde waarden belangrijk vindt, terwijl je ze niet in de praktijk hebt gebracht? Als je dit onder ogen ziet, weet je dat de werkelijkheid anders is dan je wilt en dat je zelf anders bent dan je wilt. Dit wetende, kun je onvolmaaktheid van jezelf en de ander als een natuurlijk gegeven zien. En hoef je niets of niemand te veroordelen, want het is normaal.
