Als je naar de televisie kijkt en je ziet allerlei programma’s waarin mensen hun ’talenten’ ten toon spreiden, dan lijkt het erop dat er heel veel mensen bijzonder willen zijn. Het lijkt een ideaal van velen om bijzonder,beroemd, rijk te worden. Het is blijkbaar weinig aantrekkelijk om als een gewoon persoon door het leven te gaan. En het is bekend dat je jezelf zelf graag op dit punt bedriegt. Althans de meesten van ons. Je maakt jezelf bijzonderder, unieker en diepzinniger dan je in feite bent. Toch is het een gegeven dat de meesten van ons uitermate gewoon zijn. Je bent niet bovengemiddeld getalenteerd, slim, diepzinnig, interessant, mooi, snel. Integendeel. Door je te focussen op slim, mooi, bijzonder zijn etc. streef je een doel na dat ver weg ligt van de realiteit. Je stopt energie in iets wat een illusie is. En dat gaat sowieso teleurstelling en ontevredenheid teweegbrengen. Als je leeft vanuit de wetenschap dat je gewoon doorsnee bent en niet beter en niet slechter dan de ander, dan zul je rustiger en tevredener zijn. Heb je het hoog in je bol en acht je jezelf beter dan de ander, dan creëer je je eigen onvrede. Ben je echt uniek, bijzonder, dan zal dat je echt wel duidelijk worden gemaakt door anderen. En dan gaat het met name om die ander die geen familie of vriend van je is en die zonder enig belang aangeeft dat je op een of meerdere terreinen begaafd bent.
