Ken je dat? Je wilt eigenlijk van alle walletjes eten? Je wilt overal (bij) zijn. Je wilt alles kunnen. Je bent bang om iets moois, iets unieks over het hoofd te zien. Je wilt meer ervaren, doen dan één persoon aankan. Je vindt dat de ander beter af is. Die heeft een avontuurlijker, mooier, interessanter leven. En door meer te willen dan je kunt, dan er is, zie je niet wat er is en loop je jezelf voorbij. Je kunt dit in feite zien als een vorm van hebberigheid. Je wilt alles en je hebt snel het gevoel dat er geen rekening met je wordt gehouden, dat je over het hoofd wordt gezien. Maar het hoort bij het mens zijn dat je niet alles kunt hebben, dat je niet alles kunt doen. Je hebt één lichaam, één ziel. Als je dit niet kunt accepteren, jaag je jezelf te veel op. Je zult nooit rust en tevredenheid kennen omdat je ‘onverzadigbaar’ bent. Zie wat er is, wat je hebt en ervaar dat. Dat levert je meer op dan het zoeken naar meer, naar beter. Dat leidt namelijk tot niets. Alleen naar ontevredenheid.
