Was bescheidenheid vroeger een deugd, tegenwoordig lijkt het in sommige kringen een beperking, een handicap te zijn. Maar we weten allemaal dat bescheiden mensen fijn zijn om mee samen te leven, te werken. Het plezierige aan bescheidenheid is dat je je plaats kent en de ander ook zijn plaats gunt. Je creëert ruimte voor de ander en je gunt de ander het licht in de ogen. Bescheiden mensen zorgen ervoor dat de ander zijn/haar woordje kan doen, zijn/haar inbreng kan leveren, zich kan ontwikkelen. De uitdaging is wel dat degene die bescheiden is wel op tijd ’het podium pakt’ en zichzelf laat zien. Want de bescheiden persoon heeft de neiging om zichzelf niet interessant, niet belangrijk te vinden en hij/zij laat de ander graag voorgaan. Daar zit een risico. Het is mooi om degene die bescheiden is het woord te geven. En gericht te vragen wat hij/zij van iets vindt. Geef hem/haar de ruimte om zijn/haar inbreng te leveren, want het kan even duren omdat de bescheiden persoon ’overrompeld’ kan worden door een onverwacht verzoek. Maar dat geeft niet, geef die persoon de ruimte en zorg ervoor dat zijn/haar ruimte niet wordt ingepikt door minder bescheiden personen. Er is een grote kans dat de bescheiden persoon heel unieke invalshoeken, nieuwe ideeën naar voren brengt, juist door zijn/haar beschouwende karakter, juist omdat hij/zij zijn/haar tijd besteedt aan nadenken en observeren in plaats van praten en zichzelf manifesteren. Heb eens oog voor de bescheiden persoonlijkheid en faciliteer hem/haar om zich uit te spreken. En luister eens goed naar wat deze persoon denkt, ziet, voelt, vindt.