Het kan zijn dat je sommige zaken goed kunt. Dat je bepaalde talenten hebt die respect oproepen. En dat de ander je openlijk waardeert, misschien zelfs bejubelt om datgene wat je zegt, wat je doet etc. Natuurlijk is het fijn als je openlijk in het zonnetje wordt gezet en als de ander enthousiast is over jou. Vanzelfsprekend kun je trots zijn, maar wees tegelijkertijd alert. En relativeer datgene wat je kunt meteen om de irreële beelden terug te brengen tot reëlere proporties. Als de ander je op een voetstuk zet, kan dit enthousiasme ook heel makkelijk omslaan in het tegenovergestelde. Want hoe groter het enthousiasme, hoe groter ook de kans dat er een dag komt, en dat kan heel snel zijn, dat de ander in je wordt teleurgesteld . De ander kan een andere kant van je zien die niet overeenkomt met het ideaalbeeld dat de ander van je heeft. En dan kan het zo zijn dat het positieve beeld omslaat en dat de ander kritisch over je denkt en spreekt. Het fenomeen dat ophemelen overgaat in afkraken zie je ook in breder verband. In de politiek, in de sport, in het bedrijfsleven. Het is menselijk dat mensen iemand ophemelen en dat klinkt dan aardig, maar het is niet realistisch omdat slechts een deel van iemand in de schijnwerpers staat. De ander is meer dan zijn/haar talent! En die eenzijdige blik klopt hoe dan ook niet met de werkelijkheid die zich al heel snel zal opdringen. En dan is diegene die buitenproportioneel heeft opgehemeld ook degene die het “neersabelingsproces” zal beginnen omdat deze persoon uitgaat van uiterste beelden. Als je opgehemeld wordt, zorg dat je met beide benen op de grond staat en relativeer zodat het beeld dat de ander van je heeft vóór de teleurstelling al bijgesteld wordt.
