Ken je dat, dat je ergens tegen bent, dat je als een leeuw ertegen vecht, dat je met alles wat in je zit verzet biedt? In feite niet zo gek, want het is een natuurlijke reactie. Deze natuurlijke, biologische reactie is genetisch in je gelegd en stamt uit de oertijd toen de mensheid bijna permanent aangevallen kon worden. Het is jammer dat verzet bieden maar in enkele situaties soelaas biedt. En dat is wanneer je leven werkelijk in gevaar komt, wanneer je fysiek of psychisch wordt mishandeld of sterk wordt benadeeld. Dan is het tijd om aan de bel te trekken en van je te laten horen. Zo’n situatie komt, als je een ‘normaal’ leven leidt minder voor dan je denkt. In de meeste gevallen is het heel verstandig je verzet te laten varen omdat alleen dan je zorgen en angsten overwonnen kunnen worden. Want het opmerkelijke van verzet is dat het dat waar je tegen vecht in stand houdt en in het beroerdste geval nog erger maakt dan het al is. Verzet geeft aandacht aan datgene wat je niet wilt voelen. Terwijl je hoopt dat het verdwijnt door ertegen te vechten! Voel je je boos, verzet je er niet tegen. Hoe eerder je het verzet loslaat, hoe sneller de boosheid verdwijnt. Voel je je verdrietig? Laat toe dat verdriet, hoe eerder je weer kunt lachen! Forceer je jezelf en bied je verzet aan datgene wat je werkelijk voelt, dan zul je je alleen maar slechter voelen.
