Het denken wordt in onze samenleving hogelijk gewaardeerd. Dat zie je overal in terug en niet het minst in ons onderwijssysteem. De trots van het overgrote deel van de ouders als hun kind op (het beste!) gymnasium zit en de lichte paniek die bij ouders uitbreekt als hun kind naar meer praktischer onderwijs moet. Deze gedragingen laten zien waar onze samenleving waarde aan hecht. Het denken heeft ons heel ver gebracht en de slimme denkkracht van bollebozen zal ook nodig blijven om antwoorden te vinden om huidige en toekomstige vraagstukken op te lossen. Maar de overwaardering voor het denken kent ook zo haar schaduwkanten. Je ziet om je heen dat als ergens (goed) over nagedacht is, het ook uitgevoerd wordt omdat er over nagedacht is. En dat is blijkbaar voldoende. Maar iets wat in het hoofd als passend, kloppend of zelfs ‘goed’ wordt gezien, hoeft echt niet het juiste of het beste te zijn. Dat kan maar hoeft niet. Iets kan mooi bedacht, tot in de puntjes uitgewerkt zijn, maar toch voelen als niet goed of juist. Om tot gebalanceerde vernieuwingen, goede besluiten te komen hebben we niet alleen de bollebozen, de slimme denkers nodig, maar hebben we – om het evenwicht te behouden – ook mensen nodig die een goed ontwikkeld gevoel hebben. En het lastige is dan dat deze mensen niet altijd datgene wat ze voelen zó onder woorden kunnen brengen dat de denkers dit ook kunnen bevatten. De voelers en de denkers spreken een andere taal. En die taal is vaak onbegrijpelijk voor de ander die anders in elkaar zit. De voelers zijn net zo belangrijk als de denkers, alleen krijgen ze in onze denk-wereld (nog) een te kleine plek omdat ze niet altijd in staat zijn om datgene wat ze voelen te onderbouwen, te beredeneren. Het lastige is ook dat de denker in verwarring wordt gebracht als hij/zij iets niet begrijpt of kan beredeneren. Als het met het hoofd niet begrepen kan worden, breekt de paniek uit en wordt alles op alles gezet om met het hoofd toch een passende verklaring te vinden voor datgene wat er is. Maar niet alles is met het hoofd te beredeneren, te analyseren, te concluderen. Willen we echt werkbare, duurzame oplossingen vinden voor de enorm complexe problemen waarvoor we staan, dan is het bittere noodzaak om niet alleen de superslimme bollebozen hogelijk te waarderen, maar ook mensen die anderszins begaafd zijn de plaats te geven die hen toekomt. Met alleen denkkracht redden we het niet. Deze constatering zal nooit van de kant van de bollebozen geuit worden, want die vertrouwen erop dat (bijna) alles met denkkracht op te lossen is. Die vertrouwen op de ratio, op de oneindige mogelijkheden van hun verstand. Zij zien onvoldoende de beperkingen die het denken met zich mee brengt.
