In je leven krijg je, net als ieder ander, te maken met verlieservaringen. Als je het moeilijk hebt, heb je de neiging om je te isoleren. Dit is niet zo vreemd, maar het is niet verstandig. De mens is een ‘groepsdier’. En dat brengt met zich mee dat je erbij wilt horen. Je wilt onderdeel zijn van een groter geheel. Omdat je je niet plezierig voelt en de rest van de groep met andere dingen bezig is, voel je je buiten de groep staan. Je vindt geen aansluiting omdat je met andere dingen bezig bent. Je voelt je alleen en je focust je op je verlies. Natuurlijk moet je je verdriet niet weg stoppen. Het moet verwerkt worden en dan moet je er niet voor weglopen. En dat betekent soms dat je alleen moet zijn. Maar te lang alleen rouwen brengt je niet verder. Je kunt erin blijven hangen. Het is nodig dat je niet binnen blijft en je op je binnenwereld concentreert. Ga ‘naar buiten’, zoek de ander op en deel wat er in je leeft. Het liefst met iemand die ook verlieservaringen kent.
