Misschien herken je het wel. Je hebt iets verkeerds gezegd en hebt later spijt. Je hebt je mond niet opengetrokken terwijl de ander niet correct bejegend werd. Je hebt nagelaten om je mening te geven op een moment dat het ertoe deed. Je hebt niet de waarheid vertelt omdat je bang was voor de gevolgen. En er zijn meer situaties te noemen waarin je iets nagelaten hebt. Het verraderlijke is dat je dit best weet en toch ervoor kiest om niets te doen. Daar zijn ogenschijnlijk goede redenen voor. Je wilt geen oude koeien uit de sloot halen. De ander is alweer met heel andere zaken bezig. Je bent bang voor repercussies en je laat het erbij. In veel gevallen laat je je door angst leiden. Toch is het onverstandig om het te laten voor wat het is. Als je niet hebt gedaan wat je wel had moeten doen, heeft dat altijd zijn effecten. Ook al houd je jezelf voor dat dat niet zo is. Het is voor jezelf (en voor de ander) belangrijk dat je jezelf herstelt en actie onderneemt. Het is nooit te laat om iets te doen, ook al wil je ego je dat vanuit angst veiligheidshalve doen laten geloven. Geef aan wat je had moeten doen. En bied waar nodig je excuses aan. Het kan ook passend zijn dat je alsnog iets doet ter compensatie.
