Door mensen voor de leeuwen te gooien, door een offer te brengen, wordt de aandacht van de eigen problemen (in een gemeenschap) afgeleid en hoeft daarop geen actie te worden ondernomen. Het eigen onvermogen, het eigen onbehagen wordt op een ander geprojecteerd, de ander die ‘verantwoordelijk is voor al je onvermogen en frustraties. Redelijke, rationele argumenten zijn niet interessant. De emotionele behoefte om af te rekenen met een hele groep is leidend. Dit zgn. zondebokmechanisme zie je op allerlei plekken terug. En misschien doe je er onbewust zelf actief aan mee. Iets loopt niet lekker, er zijn tegenslagen, je bent boos of gefrustreerd omdat je iets niet voor elkaar krijgt. Er is een pijnlijke gebeurtenis die je niet verwerkt hebt en waaraan je niet herinnerd wilt worden. En dan is het uitermate handig dat je (onbewust) op zoek gaat naar een persoon of groep aan wie je de schuld kunt geven. Je richt al je energie op het verzamelen van voorbeelden, feiten en bewijzen waaruit blijkt dat de persoon of de groep onbetrouwbaar is, verkeerde besluiten heeft genomen, dingen heeft ‘verdoezeld’. Het is heel fijn als je het zo goed kunt brengen dat anderen zich achter je scharen en je van harte ondersteunen bij je beschuldigingsactie. Daarmee wordt de aandacht van je eigen aandeel afgeleid en kun je als de ander gaat ‘boeten’ lekker verder met je eigen leven. Je hebt weliswaar even rust voor jezelf geregeld door een ander of een groep de zondebok te laten zijn, maar vergis je niet: je eigen onvermogen, je fouten komen gewoon weer aan het licht. Je bent er niet vanaf. Het enige wat je hebt gedaan is je eigen problemen en de verantwoordelijkheid daarvoor afschuiven naar een ander. En dat is weinig fraai en blokkeert je ontwikkeling.
